przez Admin2 | sie 18, 2025 | news-pl
W polskim prawie nie istnieje sztywna granica wieku, po osiągnięciu której automatycznie wygasa obowiązek alimentacyjny wobec dziecka. Najczęściej przyjmuje się, że obowiązek ten trwa tak długo, jak długo dziecko nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać – czyli, na przykład, gdy kontynuuje naukę lub z powodów zdrowotnych nie może podjąć pracy zarobkowej. Istotne jest to, że ukończenie przez dziecko 18 roku życia nie kończy automatycznie obowiązku płacenia alimentów przez rodzica.
Potwierdził to Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 lutego 1981 r. o sygnaturze III CRN 18/81, wskazując, że: „O ustaniu obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci nie decyduje w sposób automatyczny ukończenie przez dziecko pewnej granicy wieku, lecz możność i stopień samodzielnego utrzymywania się przez to dziecko.”
W tym orzeczeniu zwrócono także uwagę na kwestię kontynuowania nauki. Jeśli dorosłe dziecko zamierza kontynuować studia i liczy na dalsze wsparcie rodziców, powinno podejść do nauki w sposób odpowiedzialny. Studia nie mogą służyć jedynie jako pretekst do unikania pracy i życia na koszt rodziców bez rzeczywistego zaangażowania w edukację.
Sam fakt studiowania osoby uprawnionej do alimentów nie oznacza jednak automatyzmu w uznaniu przez Sąd niemożności wykonywania pracy zarobkowej. Po stronie uprawnionego do alimentów spoczywa zatem, w razie sporu sądowego, wykazanie braku możliwości podjęcia pracy zarobkowej choćby w minimalnym wymiarze.
przez Admin2 | lip 22, 2025 | news-pl
W Ministerstwie Sprawiedliwości trwają prace nad wprowadzeniem krajowych tablic alimentacyjnych. Specjalnie powołana grupa robocza opracowuje rozwiązania, które mają określać minimalne i maksymalne kwoty alimentów w zależności od dochodów rodzica oraz liczby dzieci. Celem tych działań jest ujednolicenie i uproszczenie procesu ustalania alimentów, a także zwiększenie przejrzystości i zrozumiałości orzeczeń sądowych.
W toku są również prace legislacyjne nad nowelizacją Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, poprzez wprowadzenie tzw. „alimentów natychmiastowych”, czyli uproszczonej procedury przyznawania alimentów w pilnych potrzebach finansowych dziecka. Jest to duże ułatwienie, ponieważ wniosek o alimenty natychmiastowe ma być rozpatrywany w ciągu 14 dni, a sąd ma wydawać nakaz zapłat z rygorem natychmiastowej wykonalności.
Zgodnie z informacjami na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości, wysokość alimentów będzie zależna od minimalnego wynagrodzenia za pracę i liczby dzieci w rodzinie, a to pozwoli precyzyjnie ustalić świadczenie.
Na obecnym etapie nie opublikowano jeszcze konkretnego projektu ustawy – prace nad zmianami trwają na szczeblu ministerialnym i mają charakter konsultacyjny. Niemniej jednak już sama zapowiedź wprowadzenia takich zmian to ważny krok w stronę większej przejrzystości i sprawiedliwości w prawie rodzinnym.
przez Admin2 | cze 29, 2025 | news-pl
Zgodnie z art. 27 k.r.io. oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.
W postanowieniu z dnia 11 marca 2025 r. (III USK 326/23) Sąd Najwyższy zajął stanowisko w kwestii wyrażanych wątpliwości w kwestii tego, czy prawo do alimentów może być osadzone w art. 60 k.r.io., czy również w art. 27 k.r.io. W uchwale z dnia 13 lipca 2011 r., III CZP 39/11 (OSNC 2012 Nr 3, poz. 33) Sąd Najwyższy przyjął, że z orzeczeniem rozwodu wygasa uprzedni obowiązek alimentacyjny orzeczony na podstawie art. 27 k.r.io. W uzasadnieniu zwrócono uwagę, że między obowiązkiem ustanowionym w art. 27 k.r.i o. a obowiązkiem alimentacyjnym (art. 128 k.r.io. i art. 60 k.r.io.) istnieje podobieństwo, jednak o tożsamości tych obowiązków nie może być mowy. Można mówić co najwyżej o "alimentacyjnym charakterze" obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny. Uszczegółowiając, w czasie trwania małżeństwa nie istnieje obowiązek alimentacyjny sensu stricto.
Zbieżny z opisanym powyżej kierunek wykładni prawa został zaprezentowany w uchwałach Sądu Najwyższego: z dnia 5 października 1982 r., III CZP 38/82 (OSNCP 1983 Nr 23, poz. 31); z dnia 20 października 2010 r., III CZP 59/10 (z glosą M. Iżykowskiego, Polski Proces Cywilny 2012 nr 3, s. 333) oraz wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2011 r., III UK 84/10 (OSNP 2012 nr 7-8, poz. 100).
Dany kierunek wykładni prawa aprobuje także uchwała III UZP 2/17 oraz stanowisko Trybunału Konstytucyjnego (zob. postanowienia: z dnia 6 marca 2012 r., Ts 134/09, OTK-B 2012 Nr 4, poz. 320; z dnia 24 lipca 2012 r., Ts 134/09, OTK-B 2012 Nr 4, poz. 321).
przez Admin2 | maj 30, 2025 | news-pl
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1979 r. (IV CR 446/79) dążenia do uzgodnienia stanu prawnego z prawdziwym pochodzeniem przysposobionego od jego naturalnych rodziców zasługują na akceptację ze strony sądu, zwłaszcza, że interes przysposabiającego może być zabezpieczony przez zasądzenie odpowiedniej renty lub wydanie orzeczenia ustalającego, które przesądza tylko samą zasadę utrzymania obowiązku alimentacyjnego względem przysposabiającego na przyszłość. Okoliczność, że obok takich motywów powództwo przysposobionego o rozwiązanie przysposobienia zaspokaja też jego interesy majątkowe nie czyni żądania pozwu sprzecznym z zasadami współżycia społecznego.
przez Admin2 | kwi 29, 2025 | news-pl
Wielu dłużników alimentacyjnych zastanawia się, czy istnieje droga do umorzenia długu wobec Funduszu Alimentacyjnego. Najnowszy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 19 marca 2025 r. (II SA/Gd 1219/24) wyjaśnia, jakie warunki trzeba spełnić.
Sąd zaznaczył, że sam fakt niskich dochodów nie jest czymś szczególnym i nie wystarcza do umorzenia długu. Umorzenie długu alimentacyjnego jest możliwe tylko wtedy, gdy sytuacja rodzinna i dochodowa wyróżnia dłużnika spośród innych dłużników alimentacyjnych. Sąd wyraźnie wyklucza sytuacje, w których obecny stan finansowy dłużnika jest wynikiem jego własnych zaniedbań lub niewywiązywania się z obowiązków.
Sąd słusznie podkreśla, że długi alimentacyjne to nie „zwykłe” zobowiązania finansowe – dotyczą one podstawowych potrzeb dzieci i nie powinny być umarzane pochopnie. Wymóg indywidualnej, rzetelnej analizy sytuacji każdego dłużnika to krok w dobrym kierunku – pozwala oddzielić tych naprawdę potrzebujących od tych, którzy chcieliby po prostu „uciec” od odpowiedzialności.
przez Admin2 | mar 3, 2025 | news-pl
Zgodnie z obowiązującym stanowiskiem orzecznictwa (w ramach którego jednym z głównych rozstrzygnięć była Uchwała Sądu Najwyższego z 16 grudnia 1987 r. wydana w sprawie III CZP 91/86) uprawnione do alimentów dzieci "mają prawo do równej z rodzicami stopy życiowej niezależnie od tego, czy żyją z nimi wspólnie, czy też oddzielnie."
Oznacza to w praktyce, że oceniając uzasadnione potrzeby dziecka (stanowiące jeden z dwóch filarów ustalania wysokości należnych alimentów - obok sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych zobowiązanego) i koszt ich zaspokojenia, Sąd powinien zakładać, że dziecko powinno móc cieszyć się standardem życia podobnym do tego, z jakiego korzysta płacący alimenty rodzic. Rozstrzygnięcie takie jest logiczne i sprawiedliwe - tak jak nie byłoby właściwe, gdyby zamożny i korzystający ze wszelkich dobrodziejstw życia rodzic płacił alimenty pozwalające dziecku na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb, tak niesprawiedliwie byłoby oczekiwać od borykającego się z problemami finansowymi rodzica, by fundował dziecku luksusy.
