przez Admin2 | gru 4, 2025 | news-pl
ATTENTION – THIS IS AN AUTOMATIC TRANSLATION from Polish
Pursuant to Article 64, Section 7 of the Social Welfare Act, a gross breach of maintenance obligation by a person assigned to a social welfare home towards a person paying for their stay may constitute grounds for full or partial exemption from this obligation for the person paying for the family member's stay in a social welfare home.
In light of this provision, the question arises – what behavior can be considered a gross breach of maintenance obligation? The Provincial Administrative Court in Łódź addressed this issue in its judgment of September 10, 2025 (II SA/Łd 204/25). As indicated in the justification of the judgment, persistently engaging in socially reprehensible behavior towards the person obligated to pay maintenance should be considered a gross breach of family obligations, including maintenance. Examples of such behavior include: initiating arguments, using physical violence, hurling insults, or a lack of any concern for the fate of a family member – including a complete lack of support and assistance in situations requiring it. The court issued this ruling in a case involving S.F.'s children, who were required to pay for their father's stay in a social welfare home. Since separating from the children's mother, S.F. had completely disregarded them – he had not maintained contact, not even visiting them during holidays. The father lost his job due to alcohol problems, which prevented the bailiff from effectively enforcing the child support payments.
The Provincial Administrative Court noted that it would be unacceptable for the children to have to bear the costs of their father's stay in a social welfare home while he was flagrantly violating his basic parental obligations. Consequently, the court overturned the Local Government Appeal Board's negative decision to amend the decision regarding the payment for the stay in a social welfare home.
It is important to remember that the person obligated to pay fees for a family member's stay in a social welfare home must demonstrate, based on the documents attached to the application, this flagrant violation of the child support obligation by the social welfare home resident. Furthermore, a family background survey is also conducted in such cases.
przez Admin2 | gru 4, 2025 | news-pl
Zgodnie z art. 64 pkt 7 ustawy o pomocy społecznej, rażące naruszenie obowiązku alimentacyjnego przez osobę skierowaną do domu pomocy społecznej względem osoby opłacającej pobyt może być przesłanką do całkowitego lub częściowego zwolnienia z tego obowiązku osoby opłacającej pobyt członka rodziny w DPS.
W świetle tego przepisu pojawia się pytanie – jakie zachowanie można uznać za rażące naruszenie obowiązku alimentacyjnego? Do tej kwestii odniósł się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 10 września 2025 r. (II SA/Łd 204/25). Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, za rażące naruszenie obowiązków rodzinnych, w tym alimentacyjnych, należy uznać uporczywe podejmowanie wobec zobowiązanego do wnoszenia opłat działań społecznie nagannych. Przykłady takich zachowań to: wszczynanie awantur, używanie przemocy fizycznej, rzucanie wyzwisk czy brak jakiegokolwiek zainteresowania losem członka rodziny – w tym zupełny brak wsparcia i pomocy w sytuacjach tego wymagających.
Sąd wydał to orzeczenie w sprawie dotyczącej dzieci S.F., które zostały zobowiązane do opłacania pobytu swojego ojca w domu pomocy społecznej. Od momentu rozstania z matką dzieci, S.F. całkowicie się nimi nie interesował – nie utrzymywał kontaktu, nie odwiedzał ich nawet podczas świąt. Ojciec z powodu problemów alkoholowych, utracił pracę, co uniemożliwiło skuteczne wyegzekwowanie alimentów przez komornika.
WSA zwrócił uwagę na to, że nie do zaakceptowania byłaby sytuacja, w której dzieci musiałyby ponosić koszty pobytu ojca w domu pomocy społecznej, podczas gdy ten rażąco naruszał podstawowe obowiązki rodzicielskie. W konsekwencji sąd uchylił odmowną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.
Warto pamiętać o tym, że osoba obowiązana do wnoszenia opłat za pobyt członka rodziny w DPS powinna wykazać na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku owe rażące naruszenie obowiązku alimentacyjnego przez mieszkańca domu pomocy społecznej. Ponadto, w takich sprawach przeprowadzany jest również rodzinny wywiad środowiskowy.
przez Admin2 | lis 10, 2025 | news-pl
Art. 7 pkt 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1952 z późn. zm., dalej: u.ś.r.) określa przesłanki wyłączające prawo do zasiłku rodzinnego. Zgodnie z tym przepisem, zasiłek rodzinny nie przysługuje osobie samotnie wychowującej dziecko, jeśli świadczenie alimentacyjne na rzecz dziecka nie zostało ustalone na podstawie tytułu wykonawczego wydanego lub zatwierdzonego przez sąd.
W tej kwestii wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 24 listopada 2017 roku (sygn. akt IV SA/Wr 389/17). Skarżąca, A.S., domagała się wówczas przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania niepełnosprawnej córki.
Skarżąca przedłożyła oświadczenie ojca dziecka, z którego wynikało, że ojciec dziecka dobrowolnie zobowiązał się do płacenia alimentów. Jednakże, w świetle art. 7 pkt 5 u.ś.r., samo oświadczenie o dobrowolnym świadczeniu alimentów jest niewystarczające. Świadczenie alimentacyjne musi być ustalone na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd.
Sąd podkreślił również, że żądanie sądowego zasądzenia alimentów w sytuacji, gdy ojciec płaci je dobrowolnie, jest pozbawione podstaw. Zdaniem sądu, „Prowadziłoby to jedynie do skłócenia dziecka i rodzica, co w konsekwencji popsułoby relacje: ojciec - córka. Na co nie można dać przyzwolenia społecznego”. Szczególnie ważne jest to w przypadku dziecka niepełnosprawnego, które potrzebuje wsparcia obojga rodziców, a relacje te mają szczególne znaczenie w obliczu codziennych trudności związanych z niepełnosprawnością.
W konsekwencji, powołując się na niespełnienie formalnych przesłanek oraz niezgodność żądania z zasadami współżycia społecznego, sąd oddalił skargę i nie przyznał dodatku do zasiłku rodzinnego Skarżącej.
przez Admin2 | paź 10, 2025 | news-pl
Note: translated from Polish
Article 135 § 3 point 3 of the Family and Guardianship Code clearly emphasizes that the benefit from social assistance or the maintenance fund does not affect the scope of maintenance payments.
Thus, the legislator clearly indicated that the benefits paid under the 800+ programme cannot be treated as a substitute for the maintenance obligation imposed on the obligated persons, nor can they be the basis for its reduction. Such an interpretation is also supported by the constitutional principle of social justice and the obligation to protect the best interests of the child.
Of course, there are exceptions to every rule, which have been articulated by courts in Polish jurisprudence over the years. Namely, in the case of justified needs related to the child's upbringing (m.in. housing, food or medicines), they can be covered by the child-raising benefit received. The matter becomes a bit more complicated when we start analyzing justified needs, because they will not be the same in every case, because it is influenced by a number of factors, m.in. parents' earnings, quality of life.
The Court emphasised that Article 135 § 3 point 3 of the Family and Guardianship Code provides that the fact that one of the parents receives the amount of PLN 800 per month as part of state aid cannot be the basis for reducing the scope of his or her participation in the child's maintenance costs. Moreover, the child-raising benefit should not be classified as the parent's income, which is then the basis for determining the maintenance obligation in relation to the child, because it is intended to ensure the child's basic living needs, which was emphasized by the District Court in Olsztyn in the judgment of 4 November 2020 ref. no. VI RCa 165/20.
Therefore, if the child's needs are fully financed only by the maintenance obligation of both parents, the child-raising benefit would de facto become an additional "profit" of the parent receiving the funds, which is not justified by the child's real needs. The above position was taken by the District Court in Toruń in the judgment of 21 March 2024, file no. III RC 837/23.
przez Admin2 | paź 10, 2025 | news-pl
Przepis art. 135 § 3 pkt 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego klarownie podkreśla, iż świadczenie z pomocy społecznej lub funduszu alimentacyjnego nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych.
Tym samym ustawodawca jednoznacznie wskazał, że świadczenia wypłacane w ramach programu 800+ nie mogą być traktowane jako substytut obowiązku alimentacyjnego ciążącego na osobach zobowiązanych, ani też stanowić podstawy do jego redukcji. Taka wykładnia znajduje również oparcie w konstytucyjnej zasadzie sprawiedliwości społecznej oraz obowiązku ochrony dobra dziecka.
Rzecz jasna, iż od każdej zasady obowiązują wyjątki, które na przestrzeni lat zostały wyartykułowane przez sądy w polskim orzecznictwie. Mianowicie, w przypadku usprawiedliwionych potrzeb związanych z wychowaniem dziecka (m.in. mieszkanie, wyżywienie czy też leki) mogą zostać pokrywane z otrzymywanego świadczenia wychowawczego. Sprawa nieco się komplikuje, kiedy przystąpimy do analizy usprawiedliwionych potrzeb, gdyż nie w każdym przypadku będą one takie same, gdyż wpływa na to szereg czynników, m.in. zarobki rodziców, jakość życia.
Sąd podkreślił, iż przepis art. 135 § 3 pkt 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, iż fakt otrzymywania przez jednego z rodziców kwoty 800 zł miesięcznie w ramach pomocy państwa nie może być podstawą do zmniejszenia zakresu jego uczestnictwa w kosztach utrzymania dziecka. Co więcej, świadczenie wychowawcze nie powinno zostać zakwalifikowane jako dochód rodzica, który następnie jest podstawą do ustalenia obowiązku alimentacyjnego w stosunku do dziecka, ponieważ ma ono służyć zapewnieniu podstawowych potrzeb bytowych dziecka, co podkreślił Sąd Okręgowy w Olsztynie w wyroku z dnia 4 listopada 2020 r. o sygn.. VI RCa 165/20.
Jeśli zatem potrzeby dziecka w całości finansowane są wyłącznie poprzez obowiązek alimentacyjny obojga rodziców, świadczenie wychowawcze stawałoby się de facto dodatkowym „zyskiem” rodzica otrzymującego środki, nieznajdującym uzasadnienia w realnych potrzebach dziecka. Powyższe stanowisko zajął Sąd Rejonowy w Toruniu w wyroku z dnia 21 marca 2024 r., sygn. akt III RC 837/23.
przez Admin2 | wrz 3, 2025 | news-pl
Sąd Najwyższy w Uchwale z dnia 10 stycznia 2025 roku (sygn. III CZP 35/24) pochylił się nad zagadnieniem, czy rodzicom, którzy mają obowiązek alimentacyjny wobec ubezwłasnowolnionego dziecka, przysługuje wynagrodzenie za sprawowanie opieki nad takim dzieckiem (art. 162 § 2 kro).
Matka osoby całkowicie ubezwłasnowolnionej wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia ze środków publicznych za sprawowanie opieki. Sąd uznał jednak, że opieka matki jest realizacją obowiązku alimentacyjnego, a jej osobiste zaangażowanie – mimo poświęcenia – mieści się w zakresie powszechnie akceptowanych społecznie i prawnie powinności.
Jeżeli opiekunem osoby ubezwłasnowolnionej jest rodzic, na którym spoczywa obowiązek alimentacyjny, to z reguły nie otrzyma on dodatkowego wynagrodzenia. W wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych sytuacjach może powstać możliwość przyznania wynagrodzenia, jeśli zakres opieki wykracza daleko poza to, czego można oczekiwać od rodzica w ramach zasad współżycia społecznego. Niemniej jednak, taka decyzja wymaga każdorazowo indywidualnej oceny, zaś ocena Sądu musi uwzględniać okoliczności konkretnego stanu faktycznego i być wolna od schematyzmu.
W przytoczonym orzeczeniu Sąd Najwyższy wskazał, że „objęcie opieki przez matkę nad ubezwłasnowolnionym synem i jej wykonywanie stanowią wyraz realizacji osobistych powinności moralnych opiekuna wobec podopiecznego”. Dodatkowo SN zwrócił uwagę na to, że realizacja tych powinności jest wspierana ustawowym obowiązkiem alimentacyjnym obejmującym nie tylko świadczenia majątkowe, ale również osobiste starania zobowiązanego (art. 133 § 1 k.r.o.).
