[stan prawny: styczeń 2019 r.]
Ojciec niebędący mężem matki obowiązany jest przyczynić się, stosownie do okoliczności, do pokrycia wydatków związanych z ciążą i porodem oraz kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu. Z ważnych powodów, matka może żądać by ojciec partycypował w kosztach jej utrzymania przez okres dłuższy niż trzy miesiące.
Według Sądu Najwyższego (sygn. I C 1261/53) wydatkami związanymi z ciążą i porodem są „wszystkie wydatki, które stały się potrzebne wskutek ciąży lub porodu, których by matka dziecka nie miała, gdyby nie była w ciąży albo gdyby nie rodziła”. Przykładowo, wydatkiem takim może być zakup wózka dziecięcego czy koszty poniesione w związku z dostosowaniem pokoju do nowonarodzonego dziecka.
W sytuacji, gdy na skutek ciąży lub porodu matka poniosła inne konieczne wydatki albo szczególne straty majątkowe, może żądać, by ojciec dziecka pokrył ich odpowiednią część. Warto pamiętać, iż powyższe roszczenia przysługują matce, także w sytuacji, gdy dziecko urodziło się nieżywe. Wskazane roszczenia przedawniają się z upływem trzech lat od dnia porodu.
W sytuacji, gdy ojcostwo mężczyzny niebędącego mężem matki zostało uwiarygodnione, matka może żądać, aby wyłożył on odpowiednią sumę pieniędzy, jeszcze przed urodzeniem się dziecka. Powinna ona obejmować koszty utrzymania matki przez trzy miesiące w okresie porodu oraz koszty utrzymania dziecka przez pierwsze trzy miesiące po urodzeniu.
Kodeks rodzinny i opiekuńczy wprowadza zasadę, zgodnie z którą, w sytuacji, w której ojcostwo mężczyzny niebędącego mężem matki nie zostało ustalone, niedopuszczalnym jest dochodzenie roszczeń majątkowych bez równoczesnego bądź uprzedniego ustalenia ojcostwa.