przez Admin2 | lut 3, 2025 | news-pl
Zgodnie z art. 938 kc tylko dziadkowie spadkodawcy, jeżeli znajdują się w niedostatku i nie mogą otrzymać należnych im środków utrzymania od osób, na których ciąży względem nich ustawowy obowiązek alimentacyjny, mogą żądać od spadkobiercy nieobciążonego takim obowiązkiem środków utrzymania w stosunku do swoich potrzeb i do wartości jego udziału spadkowego. Spadkobierca może uczynić zadość temu roszczeniu także w ten sposób, że zapłaci dziadkom spadkodawcy sumę pieniężną odpowiadającą wartości jednej czwartej części swojego udziału spadkowego.
Skoro zatem pradziadkowie nie są wymieni w omawianym przepisie to alimenty im się nie należą.
przez Admin2 | sty 2, 2025 | news-pl
Zgodnie wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12 października 1977 (II CR 390/77) niemożność wychowawczego oddziaływania przyspasabiających na dorastającą przysposobioną, związanie się jej ze środowiskiem przestępczym, uprawianie nierządu i nabawienie się choroby wenerycznej, nadużywanie alkoholu, kradzieże, demoralizacja rówieśnic w zakładzie wychowawczym, ucieczki z domu i z zakładu wychowawczego, pobyt w Izbie Wytrzeźwień co ujemnie odbiło się na zdrowiu przyspasabiających stanowi ważny powód rozwiązania stosunku przysposobienia.
Oceny pojęcia dobra dziecka nie można dokonywać w oderwaniu od wieku przysposobionej i od uzasadnionego i prawnie chronionego interesu jej przybranych rodziców. Nie sposób od nich wymagać, aby w imię abstrakcyjnie pojmowanego dobra dorastającej dziewczyny, której poświęcili bezinteresownie przez przeszło 13 lat osobisty trud, kłopoty i koszty, mieli tolerować doznawane przez jej obecne postępowanie upokorzenia a nawet szkody na zdrowiu. Okoliczności te przemawiają również przeciwko utrzymaniu obowiązku alimentacyjnego przyspasabiających.
przez Admin2 | gru 2, 2024 | news-pl
Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2024 r. (III SA/Kr 583/24) dotyczącymi postanowieniami Konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą sporządzonej w Nowym Jorku dnia 20 czerwca 1956 r. (Dz. U. z 1961 r. Nr 17, poz. 87) wniosek osoby uprawnionej rozpatrywany jest zgodnie z prawem państwa, w którym przebywa zobowiązany, a organ przesyłający nie załatwia sprawy w zakresie uznania i wykonania zobowiązania alimentacyjnego między uprawnionym a zobowiązanym, lecz jedynie ułatwia uprawnionemu załatwienie takiej sprawy w innym państwie przez jej przekazanie w trybie Konwencji organowi przyjmującemu.
Sąd Okręgowy, Samodzielna Sekcja ds. obrotu prawnego z zagranicą w przedmiotowej sprawie nie działa jako organ egzekucyjny. Wszelka inicjatywa w zakresie ewentualnych pism ponaglających do organów zagranicznych, w przypadku nieotrzymania alimentów, należy do wnioskodawcy.
przez Admin2 | lis 4, 2024 | news-pl
Projekt ustawy (Druk nr 800 z 6 listopada 2024 r) zakłada podwyższenie maksymalnej wysokości świadczenia z funduszu alimentacyjnego o 100%, czyli o 500 zł miesięcznie do kwoty 1000 zł miesięcznie. W uzasadnieniu projektu napisano, że w aktualnym stanie prawnym świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują w wysokości bieżąco ustalonych alimentów, jednakże nie wyższej niż 500 zł miesięcznie. Ww. maksymalna wysokość świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest niezmienna od początku obowiązywania ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do 2 alimentów, czyli od 2008 r. Od momentu wprowadzenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego znacznie wzrosły koszty utrzymania, w tym także osób uprawnionych do alimentów, i co za tym idzie kwoty alimentów na rzecz dzieci od rodziców ustalane przez sądy (dane Ministerstwa Sprawiedliwości)
przez Admin2 | paź 1, 2024 | news-pl
Już w orzecznictwie międzywojennym była uznawana zasada zakazu zrzeczenia się alimentów. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 1933 r. (C.I. 529/33) obowiązek małżonków dostarczania sobie nawzajem wsparcia i pomocy oraz żywienia, utrzymywania i wychowania swych dzieci polega na prawie do życia jednostki i solidarności rodzinnej, postanowienia więc prawa w tej mierze wchodzą w zakres porządku publicznego, a tym samym nie może mieć znaczenia zrzeczenie się przez osobę uprawnioną samego prawa do alimentów natomiast zrzeczenie się dochodzenia oznaczonych ściśle i likwidowalnych żądań alimentarnych nie dotyczy porządku publicznego, żądania te bowiem mogły ulec zaspokojeniu bądź też okazać się zbędne ze względu na zaszłą zmianę w materialnym położeniu i stosunkach stron.
przez Admin2 | wrz 2, 2024 | news-pl
Zgodnie z art. 115314 pkt. 5 tytułami wykonawczymi w Rzeczypospolitej Polskiej są: orzeczenia w sprawach alimentacyjnych wydane w państwach członkowskich Unii Europejskiej będących stronami Protokołu haskiego z dnia 23 listopada 2007 r. o prawie właściwym dla zobowiązań alimentacyjnych (Dz. Urz. UE L 331 z 16.12.2009, str. 17) oraz pochodzące z tych państw ugody i dokumenty urzędowe w sprawach alimentacyjnych, objęte zakresem zastosowania rozporządzenia nr 4/2009. Zgodnie z definicjami legalnymi zawartymi w rozporządzeniu „orzeczenie” oznacza orzeczenie wydane w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych przez sąd państwa członkowskiego, niezależnie od nazwy takiego orzeczenia, takiej jak "wyrok", "nakaz", "postanowienie" czy "nakaz egzekucyjny". Natomiast "ugoda sądowa" oznacza ugodę w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych zatwierdzoną przez sąd lub zawartą przed sądem w toku postępowania. "Dokument urzędowy" oznacza dokument w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych sporządzony lub zarejestrowany oficjalnie jako dokument urzędowy w państwie członkowskim pochodzenia, którego autentyczność: dotyczy podpisu i treści dokumentu urzędowego oraz została stwierdzona przez organ publiczny lub inny organ uprawniony do tego celu
Należy podkreślić, że w przypadku orzeczenia pochodzącego z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, nie działa zasada "exequatur", wymagająca orzeczenia stwierdzającego wykonalność orzeczenia wydanego w innym państwie. Oznacza to, że orzeczenie wydane w jednym państwie członkowskim jest wykonywane w innym państwie członkowskim na takich samych warunkach jak orzeczenie wydane w państwie członkowskim wykonania. Są one stosowane "automatycznie". Oceny, czy akt, na który powołuje się wierzyciel, jest tytułem wykonawczym w rozumieniu art. 115314, dokonuje organ egzekucyjny (komornik lub sąd) i jednocześnie badając zasadność wniosku o wszczęcie egzekucji w kontekście kontroli istnienia podstawy egzekucji.
W przypadku państw należących do Unii Europejskiej ale nie będących stronami Protokołu haskiego (Dania) orzeczenia sądowe, ugody i dokumenty urzędowe, które pochodzą z tych nie korzystają z waloru automatycznej wykonalności w innych państwach członkowskich i mogą stanowić tytuł wykonawczy w Polsce po stwierdzeniu ich wykonalności, poprzez nadanie klazuli wykonalności.
