przez Admin2 | maj 30, 2025 | news-pl
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1979 r. (IV CR 446/79) dążenia do uzgodnienia stanu prawnego z prawdziwym pochodzeniem przysposobionego od jego naturalnych rodziców zasługują na akceptację ze strony sądu, zwłaszcza, że interes przysposabiającego może być zabezpieczony przez zasądzenie odpowiedniej renty lub wydanie orzeczenia ustalającego, które przesądza tylko samą zasadę utrzymania obowiązku alimentacyjnego względem przysposabiającego na przyszłość. Okoliczność, że obok takich motywów powództwo przysposobionego o rozwiązanie przysposobienia zaspokaja też jego interesy majątkowe nie czyni żądania pozwu sprzecznym z zasadami współżycia społecznego.
przez Admin2 | kwi 29, 2025 | news-pl
Wielu dłużników alimentacyjnych zastanawia się, czy istnieje droga do umorzenia długu wobec Funduszu Alimentacyjnego. Najnowszy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 19 marca 2025 r. (II SA/Gd 1219/24) wyjaśnia, jakie warunki trzeba spełnić.
Sąd zaznaczył, że sam fakt niskich dochodów nie jest czymś szczególnym i nie wystarcza do umorzenia długu. Umorzenie długu alimentacyjnego jest możliwe tylko wtedy, gdy sytuacja rodzinna i dochodowa wyróżnia dłużnika spośród innych dłużników alimentacyjnych. Sąd wyraźnie wyklucza sytuacje, w których obecny stan finansowy dłużnika jest wynikiem jego własnych zaniedbań lub niewywiązywania się z obowiązków.
Sąd słusznie podkreśla, że długi alimentacyjne to nie „zwykłe” zobowiązania finansowe – dotyczą one podstawowych potrzeb dzieci i nie powinny być umarzane pochopnie. Wymóg indywidualnej, rzetelnej analizy sytuacji każdego dłużnika to krok w dobrym kierunku – pozwala oddzielić tych naprawdę potrzebujących od tych, którzy chcieliby po prostu „uciec” od odpowiedzialności.
przez Admin2 | mar 3, 2025 | news-pl
Zgodnie z obowiązującym stanowiskiem orzecznictwa (w ramach którego jednym z głównych rozstrzygnięć była Uchwała Sądu Najwyższego z 16 grudnia 1987 r. wydana w sprawie III CZP 91/86) uprawnione do alimentów dzieci "mają prawo do równej z rodzicami stopy życiowej niezależnie od tego, czy żyją z nimi wspólnie, czy też oddzielnie."
Oznacza to w praktyce, że oceniając uzasadnione potrzeby dziecka (stanowiące jeden z dwóch filarów ustalania wysokości należnych alimentów - obok sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych zobowiązanego) i koszt ich zaspokojenia, Sąd powinien zakładać, że dziecko powinno móc cieszyć się standardem życia podobnym do tego, z jakiego korzysta płacący alimenty rodzic. Rozstrzygnięcie takie jest logiczne i sprawiedliwe - tak jak nie byłoby właściwe, gdyby zamożny i korzystający ze wszelkich dobrodziejstw życia rodzic płacił alimenty pozwalające dziecku na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb, tak niesprawiedliwie byłoby oczekiwać od borykającego się z problemami finansowymi rodzica, by fundował dziecku luksusy.
przez Admin2 | lut 3, 2025 | news-pl
Zgodnie z art. 938 kc tylko dziadkowie spadkodawcy, jeżeli znajdują się w niedostatku i nie mogą otrzymać należnych im środków utrzymania od osób, na których ciąży względem nich ustawowy obowiązek alimentacyjny, mogą żądać od spadkobiercy nieobciążonego takim obowiązkiem środków utrzymania w stosunku do swoich potrzeb i do wartości jego udziału spadkowego. Spadkobierca może uczynić zadość temu roszczeniu także w ten sposób, że zapłaci dziadkom spadkodawcy sumę pieniężną odpowiadającą wartości jednej czwartej części swojego udziału spadkowego.
Skoro zatem pradziadkowie nie są wymieni w omawianym przepisie to alimenty im się nie należą.
przez Admin2 | sty 2, 2025 | news-pl
Zgodnie wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12 października 1977 (II CR 390/77) niemożność wychowawczego oddziaływania przyspasabiających na dorastającą przysposobioną, związanie się jej ze środowiskiem przestępczym, uprawianie nierządu i nabawienie się choroby wenerycznej, nadużywanie alkoholu, kradzieże, demoralizacja rówieśnic w zakładzie wychowawczym, ucieczki z domu i z zakładu wychowawczego, pobyt w Izbie Wytrzeźwień co ujemnie odbiło się na zdrowiu przyspasabiających stanowi ważny powód rozwiązania stosunku przysposobienia.
Oceny pojęcia dobra dziecka nie można dokonywać w oderwaniu od wieku przysposobionej i od uzasadnionego i prawnie chronionego interesu jej przybranych rodziców. Nie sposób od nich wymagać, aby w imię abstrakcyjnie pojmowanego dobra dorastającej dziewczyny, której poświęcili bezinteresownie przez przeszło 13 lat osobisty trud, kłopoty i koszty, mieli tolerować doznawane przez jej obecne postępowanie upokorzenia a nawet szkody na zdrowiu. Okoliczności te przemawiają również przeciwko utrzymaniu obowiązku alimentacyjnego przyspasabiających.
