przez Admin2 | gru 2, 2024 | news-pl
Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2024 r. (III SA/Kr 583/24) dotyczącymi postanowieniami Konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą sporządzonej w Nowym Jorku dnia 20 czerwca 1956 r. (Dz. U. z 1961 r. Nr 17, poz. 87) wniosek osoby uprawnionej rozpatrywany jest zgodnie z prawem państwa, w którym przebywa zobowiązany, a organ przesyłający nie załatwia sprawy w zakresie uznania i wykonania zobowiązania alimentacyjnego między uprawnionym a zobowiązanym, lecz jedynie ułatwia uprawnionemu załatwienie takiej sprawy w innym państwie przez jej przekazanie w trybie Konwencji organowi przyjmującemu.
Sąd Okręgowy, Samodzielna Sekcja ds. obrotu prawnego z zagranicą w przedmiotowej sprawie nie działa jako organ egzekucyjny. Wszelka inicjatywa w zakresie ewentualnych pism ponaglających do organów zagranicznych, w przypadku nieotrzymania alimentów, należy do wnioskodawcy.
przez Admin2 | lis 4, 2024 | news-pl
Projekt ustawy (Druk nr 800 z 6 listopada 2024 r) zakłada podwyższenie maksymalnej wysokości świadczenia z funduszu alimentacyjnego o 100%, czyli o 500 zł miesięcznie do kwoty 1000 zł miesięcznie. W uzasadnieniu projektu napisano, że w aktualnym stanie prawnym świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują w wysokości bieżąco ustalonych alimentów, jednakże nie wyższej niż 500 zł miesięcznie. Ww. maksymalna wysokość świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest niezmienna od początku obowiązywania ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do 2 alimentów, czyli od 2008 r. Od momentu wprowadzenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego znacznie wzrosły koszty utrzymania, w tym także osób uprawnionych do alimentów, i co za tym idzie kwoty alimentów na rzecz dzieci od rodziców ustalane przez sądy (dane Ministerstwa Sprawiedliwości)
przez Admin2 | paź 1, 2024 | news-pl
Już w orzecznictwie międzywojennym była uznawana zasada zakazu zrzeczenia się alimentów. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 1933 r. (C.I. 529/33) obowiązek małżonków dostarczania sobie nawzajem wsparcia i pomocy oraz żywienia, utrzymywania i wychowania swych dzieci polega na prawie do życia jednostki i solidarności rodzinnej, postanowienia więc prawa w tej mierze wchodzą w zakres porządku publicznego, a tym samym nie może mieć znaczenia zrzeczenie się przez osobę uprawnioną samego prawa do alimentów natomiast zrzeczenie się dochodzenia oznaczonych ściśle i likwidowalnych żądań alimentarnych nie dotyczy porządku publicznego, żądania te bowiem mogły ulec zaspokojeniu bądź też okazać się zbędne ze względu na zaszłą zmianę w materialnym położeniu i stosunkach stron.
przez Admin2 | wrz 2, 2024 | news-pl
Zgodnie z art. 115314 pkt. 5 tytułami wykonawczymi w Rzeczypospolitej Polskiej są: orzeczenia w sprawach alimentacyjnych wydane w państwach członkowskich Unii Europejskiej będących stronami Protokołu haskiego z dnia 23 listopada 2007 r. o prawie właściwym dla zobowiązań alimentacyjnych (Dz. Urz. UE L 331 z 16.12.2009, str. 17) oraz pochodzące z tych państw ugody i dokumenty urzędowe w sprawach alimentacyjnych, objęte zakresem zastosowania rozporządzenia nr 4/2009. Zgodnie z definicjami legalnymi zawartymi w rozporządzeniu „orzeczenie” oznacza orzeczenie wydane w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych przez sąd państwa członkowskiego, niezależnie od nazwy takiego orzeczenia, takiej jak "wyrok", "nakaz", "postanowienie" czy "nakaz egzekucyjny". Natomiast "ugoda sądowa" oznacza ugodę w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych zatwierdzoną przez sąd lub zawartą przed sądem w toku postępowania. "Dokument urzędowy" oznacza dokument w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych sporządzony lub zarejestrowany oficjalnie jako dokument urzędowy w państwie członkowskim pochodzenia, którego autentyczność: dotyczy podpisu i treści dokumentu urzędowego oraz została stwierdzona przez organ publiczny lub inny organ uprawniony do tego celu
Należy podkreślić, że w przypadku orzeczenia pochodzącego z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, nie działa zasada "exequatur", wymagająca orzeczenia stwierdzającego wykonalność orzeczenia wydanego w innym państwie. Oznacza to, że orzeczenie wydane w jednym państwie członkowskim jest wykonywane w innym państwie członkowskim na takich samych warunkach jak orzeczenie wydane w państwie członkowskim wykonania. Są one stosowane "automatycznie". Oceny, czy akt, na który powołuje się wierzyciel, jest tytułem wykonawczym w rozumieniu art. 115314, dokonuje organ egzekucyjny (komornik lub sąd) i jednocześnie badając zasadność wniosku o wszczęcie egzekucji w kontekście kontroli istnienia podstawy egzekucji.
W przypadku państw należących do Unii Europejskiej ale nie będących stronami Protokołu haskiego (Dania) orzeczenia sądowe, ugody i dokumenty urzędowe, które pochodzą z tych nie korzystają z waloru automatycznej wykonalności w innych państwach członkowskich i mogą stanowić tytuł wykonawczy w Polsce po stwierdzeniu ich wykonalności, poprzez nadanie klazuli wykonalności.
przez Admin2 | sie 1, 2024 | news-pl
Odpowiedź na to pytanie może być nieco zaskakująca. Polskie prawo, przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, nakłada w określonych przypadkach obowiązek alimentacyjny (który to został już szczegółowo opisany na niniejszej stronie).
Problem z niepłaceniem alimentów jest niestety zjawiskiem wyraźnie dostrzegalnym.
To jednoznacznie negatywne zjawisko zauważył także ustawodawca, który w celu walki z tym problemem wprowadził dotkliwe sankcje za niewywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego, w tym te najbardziej poważne - sankcje karne.
Zgodnie bowiem z art. 209 §1 Kodeksu karnego niepłacenie alimentów jest przestępstwem.
Osoba, która uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego
- określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową,
- jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych
- albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Przepis ten uznać za dość surowy, co stanowi wyraz słusznej dezaprobaty dla tego typu działania. Co więcej, Kodeks wprowadza również kwalifikowany typ przestępstwa niealimentacji, zagrożony wyższą karą.
Jeżeli niezapłacenie zapłaty alimentów naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, sprawca może zostać pozbawiony wolności nawet na okres 2 lat (art. 209 §1a KK).
Niealimentacja jest przestępstwem ściganym na wniosek pokrzywdzonego, organu pomocy społecznej lub organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego.
Jednakże, jeżeli osobie uprawnionej do alimentów przyznano odpowiednie świadczenia rodzinne albo świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, wówczas ściganie odbywa się z urzędu.
Odpowiadając więc na postawione na wstępie pytanie - niepłacenie alimentów może mieć poważne konsekwencje, w tym nawet karę więzienia.
