przez Admin2 | lut 1, 2024 | news-pl
Pozew o alimenty można złożyć bądź według właściwości ogólnej czyli do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanego albo czyli do sądu właściwego według miejsca zamieszkania osoby uprawnionej (art. 32 k.p.c)
Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1991 r. (III CZP 24/91) zasadę tę stosuje się również do żądania zmiany wysokości świadczeń alimentacyjnych jest roszczeniem alimentacyjnym i to niezależnie od powoływanej przez stronę powodową podstawy prawnej.
Podobnie należy traktować roszczenie matki dziecka przeciwko jego ojcu o zwrot kosztów utrzymania i wychowania dziecka, oparte na przepisie art. 140 k.r.o. (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1967 r. III CZP 63/67)
przez Admin2 | sty 2, 2024 | news-pl
W postepowanie egzekucyjnym regulowanym przepisami Kodeksu Postepowania Cywilnego znajduje się kilka instytucji umożliwiających dłużnikowi ochronę przed dalszą egzekucją. Jedną z nich jest przewidziana w art. 883 § 2 KPC możliwość umorzenia postepowania egzekucyjnego poprzez uiszczenie wszystkich świadczeń wymagalnych i złożenie na rachunek depozytowy Ministra Finansów sumy równającą się sumie świadczeń periodycznych za sześć miesięcy wraz z jednoczesnym umocowaniem komornika do podjęcia tejże sumy w przyszłości, w przypadku popadnięcia przez dłużnika w zwłokę.
Pewne problemy może nastręczać realizacja treści powyższego przepisu. Wynika to z faktu, że sposób złożenia pieniędzy do depozytu sądowego opisanym w art. 883 § 2 KPC stanowi lex specialis wobec treści Art. 693² § 1, który stanowi, że wniosek o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sadowego wymaga zezwolenia sądu. W uchwale Sądu Najwyższego III CZP 153/07, stwierdzono, że w przypadku złożenia pieniędzy do depozytu w trybie art. 883 § 2 k.p.c., nie jest wymagane zezwolenie sądu. Stąd też zachodzi wątpliwość, w jaki sposób można złożyć pieniądze do depozytu.
Aby skutecznie złożyć pieniądze do depozytu sądowego w trybie art. 883 § 2 k.p.c należy przelać pieniądze na depozyt w Sądzie Rejonowym pod którego właściwość podlega komornik prowadzący egzekucje. W tytule wpłaty należy określić, że jest to zaliczka na alimenty dla określonej osoby i że dotyczy postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez określonego komornika. Następnie należy złożyć wniosek o umorzenie postępowanie wraz z umocowaniem dla komornika do prowadzania ewentualnej przyszłej egzekucji z rachunku depozytowego. Do wniosku należy załączyć dowód wpłaty na rachunek.
przez Admin2 | gru 4, 2023 | news-pl
Na podstawie art. 115314 kpc tytułami wykonawczymi w Rzeczypospolitej Polskiej są orzeczenia w sprawach alimentacyjnych wydane w państwach członkowskich Unii Europejskiej będących stronami Protokołu haskiego z dnia 23 listopada 2007 r. o prawie właściwym dla zobowiązań alimentacyjnych (Dz. Urz. UE L 331 z 16.12.2009, str. 17) oraz pochodzące z tych państw ugody i dokumenty urzędowe w sprawach alimentacyjnych, objęte zakresem zastosowania rozporządzenia nr 4/2009.
Na podstawie art. 2 rozporządzenia nr 4/2009"orzeczenie" oznacza orzeczenie wydane w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych przez sąd państwa członkowskiego, niezależnie od nazwy takiego orzeczenia, takiej jak wyrok, nakaz, postanowienie czy nakaz egzekucyjny, jak również orzeczenie dotyczące określenia kosztów wydane przez urzędnika sądowego."Ugoda sądowa" oznacza ugodę w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych zatwierdzoną przez sąd lub zawartą przed sądem w toku postępowania;. "Dokument urzędowy" oznacza:dokument w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych sporządzony lub zarejestrowany oficjalnie jako dokument urzędowy w państwie członkowskim pochodzenia, którego autentyczność dotyczy podpisu i treści dokumentu urzędowego oraz została stwierdzona przez organ publiczny lub inny organ uprawniony do tego celu; lub porozumienie w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych zawarte z organami administracyjnymi państwa członkowskiego pochodzenia lub przez nie uwierzytelnione;.
przez Admin2 | lis 1, 2023 | news-pl
Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 października 2023 r. (V KK 236/23Wyrok) stwierdził, że w wypadku przestępstw wieloczynowych (vel zbiorowych), do których należy występek z art. 209 § 1 k.k., nie ma stanu rzeczy osądzonej, jeśli uprzednie prawomocne skazanie dotyczy tylko fragmentu zarzuconego później czynu. Uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego w okresie nieobjętym prawomocnym skazaniem jest już nowym czynem przestępnym pociągającym dalszą odpowiedzialność karną, przy czym granice czasowe kolejnego przestępstwa powinny być dokładnie określone, z uwzględnieniem treści poprzedniego wyroku skazującego.
Orzeczenie to zapadło na skutek kasacji Prokuratora Generalnego w sprawie w której oskarżony został skazany za przestępstwo popełnione w okresie od 28 września 2020 r. do 31 maja 2021 r., podczas gdy za występek z art. 209 § 1 k.k.,., na szkodę tego samego pokrzywdzonego, popełniony w okresie od 1 grudnia 2019 r. do 19 lipca 2020 r., od 28 września 2020 r. do 30 listopada 2020 r. oraz od 1 stycznia 2021 r. do 31 maja 2021 r., oskarżony został już skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Sochaczewie z dnia 9 maja 2022 r. o sygn. akt II K 603/21.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku kasacji Prokuratora Generalnego, uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Sochaczewie z dnia 16 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 456/21 i przekazał sprawę temuż Sądowi do ponownego rozpoznania, w toku którego wydane zostanie orzeczenie uwzględniające powyższe uwagi i pozbawione opisanych mankamentów.
przez Admin2 | paź 1, 2023 | news-pl
Obowiązek alimentacyjny wynikający z treści art. 128 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego może być realizowany w różnoraki sposób. Nie zawsze bowiem zobowiązany jest w stanie samodzielnie zajmować się uprawniony. Uprawniony może być na przykład osobą starszą i schorowaną, która wymaga stałej opieki. Może więc dojść do sytuacji, w której osobę taką będzie należało umieścić w domu opieki społecznej. Ustawa o pomocy społecznej określa krąg osób zobowiązanych do uiszczania opłat oraz wysokość samych opłat. Na wniosek osoby wnoszącej opłatę lub zobowiązanej do wnoszenia takiej opłaty, można zwolnić te osoby częściowo lub w całości z obowiązku uiszczania opłat za pobyt w domu pomocy społecznej. Jednakże istnienie takiej możliwości uzależnione jest od wcześniejszego nałożenia na osobę zobowiązaną obowiązku uiszczania takich opłat. Niemożliwym jest więc ubieganie się o zwolnienie z opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, jeżeli wcześniej nie ustalono osoby zobowiązanej do wnoszenia opłat ani nie określono wysokości miesięcznej opłaty za pobyt.