Zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych

[stan prawny: styczeń 2019 r.]

Zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych to rodzaj nowacyjnej ochrony uprawnionego, polegającej na stworzeniu na czas trwania procesu nowej prowizorycznej sytuacji, w której obowiązany zobligowany jest do zapłaty jednorazowo albo okresowo pewnej sumy pieniężnej. Celem takiego zabezpieczenia jest natychmiastowe dostarczenie uprawnionemu środków utrzymania. Podstawę prawną stanowi art. 730 § 1 k.p.c. w związku z art. 753 § 1 k.p.c.

Uprawniony musi uprawdopodobnić istnienie roszczenia. Podmiot występujący z wnioskiem o zabezpieczenie nie ma obowiązku wykazania, że jego brak utrudni bądź uniemożliwi osiągnięcie celu postępowania lub wykonanie orzeczenia.

Z wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia może wystąpić każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Postanowieniu sądu w tej sprawie nadawana jest z urzędu klauzula wykonalności.

Wniosek o zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych można wnieść na piśmie lub ustnie do protokołu. Żądanie zgłaszamy do sądu I instancji, w którym sprawa się toczy lub będzie się toczyć.

Wniosek powinien zawierać:

  • sumę zabezpieczenia,
  • sposób spełnienia świadczenia,
  • uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek,
  • zwięzłe przedstawienie przedmiotu sprawy (dotyczy tylko sytuacji gdy wniosek złożono przed wszczęciem postępowania).

Wniosek o zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych sąd rozpoznaje bezzwłocznie, nie później jednak niż w terminie tygodnia od dnia jego wpływu do sądu. Taki wniosek wolny jest od opłat sądowych.

Warto również wspomnieć o możliwości jaką przewiduje art. 754 k.p.c., pozwalający na zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych dziecka nienarodzonego.