[stan prawny: styczeń 2019 r.]
Egzekucja alimentów na podstawie Konwencji nowojorskiej z 20 czerwca 1956 r. ma miejsce wtedy, gdy osoba zobowiązana do płacenia alimentów przebywa na terytorium jednego z państw będących stroną Konwencji (jednocześnie niebędącego krajem członkowskim Unii Europejskiej).
Dokumenty niezbędne do dochodzenia roszczenia na podstawie Konwencji nowojorskiej należy złożyć do Organu przesyłającego (najczęściej Prezesa Sądu Okręgowego miejsca zamieszkania osoby uprawnionej).
Wykaz dokumentów:
- wniosek sporządzony według wzoru i podpisany przez wnioskodawcę w dwóch egzemplarzach (oryginał i kserokopia razem ze wszystkimi załącznikami),
- wyliczenie zaległości alimentacyjnych oraz wskazanie nr rachunku bankowego uprawnionego,
- bliższe dane dotyczące podstaw, na których uprawniony opiera swoje roszczenie, określenie rodzaju i wysokości żądanych świadczeń alimentacyjnych oraz inne mające znaczenie dane,
- odpis wyroku do przesłania za granicę (z uwzględnieniem dat od kiedy wyrok jest wykonalny, prawomocny oraz z informacją, że nie przysługuje na nie zwyczajny środek odwoławczy),
- zaświadczenie (poświadczona kserokopia) dowodu doręczenia pozwanemu wezwania na rozprawę i odpis pozwu,
- pełnomocnictwo z podpisem poświadczonym przez notariusza,
- skrócony odpis aktu urodzenia dziecka,
- odpis skrócony aktu małżeństwa,
- jeśli dziecko ma więcej niż 16 lat – zaświadczenie ze szkoły o kontynuowaniu nauki,
- fotografię (po 1 sztuce): osoby uprawnionej oraz w miarę możliwości dłużnika alimentacyjnego.
Po złożeniu kompletu dokumentów Organ przyjmujący podejmuje wszelkie czynności właściwe do uzyskania alimentów – może uregulować roszczenie w drodze ugody, a w razie potrzeby wszcząć i prowadzić sprawę z powództwa o alimenty oraz przeprowadzić egzekucję z wyroku.
Odnośnie kosztów: uprawnieni (na podstawie omawianej konwencji) korzystają z takiego samego traktowania i takich samych zwolnień od opłat i kosztów, jak mieszkańcy lub obywatele państwa, w którym toczy się postępowanie.